Gramatyka jest zawsze projektem

PODRÓŻ W GRAMATYCE na zawsze pozostanie projektem. Nie znaczy to, że książki czy kursy pozostają nieukończonymi.

 

CZYM JEST GRAMATYKA?

WIKTOR JASSEM CYTUJE PAULA POSTALA:

“…język jest niefinitywnym zasobem zdań, które są trypletami własności fonetycznych, syntaktycznych, oraz semantycznych, wytwarzanych przez finitywny projekt abstrakcyjny, czy też gramatykę, która składa się z częściowo niezależnych elementów nazywanych regułami, oraz leksykonu czy słownika. Gramatyki takie są odzwierciedlane w ludzkich systemach neuronalnych i dostarczają dorozumiewanej wiedzy o językach które definiują. Gramatyka jest więc na pewien sposób analogiczna do programu komputerowego, jako system formalny, który częściowo determinuje zachowanie systemu fizycznego (…)”

 

NATURA I INFORMACJA

W XX wieku, neurofizjologia zaczęła stosować frazę „przetwarzanie informacji” do ludzkich struktur ciała. Po prawdzie, jeżeli widzimy kota albo psa, nasze oczy dostarczają nam informacji o znajdującym się w jakimś miejscu zwierzęciu. Nie jest to tylko wrażenie, że widzimy zwierzę, albo doznawanie przeczucia względem życia na Ziemi.

 

PROGRAM A SPRZĘŻENIE ZWROTNE

Nikt jednak nie poszedłby szukać kotów czy psów, dla prognozy pogody. To naturalna gramatyka ma odpowiednią językową informację, aby określać językową przenośnię. Informacją tą operują nasze ludzkie układy nerwowe, a to zasadniczo na dwa sposoby: o pętli zamkniętej bądź otwartej. Procesy otwarte przebiegają jak nakazuje ich instrukcja, bez zapętlenia. Bywają porównywane do programów. Procesy zapętlone to sprzężenie zwrotne.

 

Natura trzyma programy w pewnych granicach. Żywe układy nerwowe potrzebują podtrzymywać funkcje w zmiennym ekosystemie. Nadmiar programu zagrażałby zdolności do reagowania, czy adaptowania. Dalej, wszystkie programy biologiczne zależą od sprzężenia, włącznie z produkcją proteiny aktywnej przez DNA.

 

W codziennej mowie, sprzężenie zwrotne czy też fidbek, kojarzy się z opinią, czy nawet fizyczną kontrolą. Oczywiście, ludzkie układy nerwowe nie są dufnymi tyraniami. Fidbek to biologiczna zdolność do interakcji w pętli zamkniętej. Organizm wytwarza ją w miarę potrzeby, pomiędzy strukturami neuronalnymi oraz innymi.

 

Aby mieć obraz proporcji między programem a fidbekiem, możemy porównać SPUNIERYZMY. Omyłki są segmentalne, i to właśnie jest zakres do którego ludzki system nerwowy dopuszcza pre-determinację dla języka.

 

Program jest determinowany od początku do końca, natomiast naturalny język jest niefinitywny. Nie da się skalkulować wszelkich możliwych form i struktur, nie ma też programu genetycznego by tworzyć literaturę. Aby radzić sobie językowo, potrzebujemy logiki własnych mózgów. Logika ta potrafi wyprodukować finitywne zestawy jako projekty, jednak nigdy jako programy. Naturalna gramatyka nie ma jak być analogiczną do programu komputerowego.

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *